Thema: Femicide
Begeleid door: Anita
Aantal deelnemers: 8 vrouwen van diverse achtergronden (Nederlands, Turks, Japans)
Locatie: Buurthuis De Wiekslag Amsterdam Noord
Datum: 04/12/2025
Een rustige start met focus op creativiteit
Rond 10.00 uur stroomden de deelnemers binnen. Er werd warm begroet, sommige vrouwen kennen elkaar al langer, anderen sluiten voor het eerst aan. Iedereen zocht een plek, pakte kleigereedschap en begon rustig met het keramiekwerk.
Het creatieve proces vormt altijd de basis van de bijeenkomsten. Door te beginnen met technieken en achtergrondinformatie over keramiek, ontstaat er een natuurlijke rust en concentratie. Hierdoor voelt het thema dat Anita inbrengt nooit geforceerd; de vrouwen kunnen zich eerst nestelen in het moment, koffie of thee pakken en ontspannen met elkaar praten.
Veiligheid voorop: introductie van de socratische dialoog
Wanneer de sfeer vertrouwd en veilig aanvoelt, opent Anita het thema van de dag. Voordat zij dit doet, legt zij nauwkeurig uit hoe een socratische dialoog werkt: luisteren zonder te onderbreken, meningen respecteren, niet in discussie gaan, maar onderzoeken en begrijpen. Deze structuur zorgt ervoor dat iedereen zich vrij voelt om te delen.
Het gesprek opent: Wat betekent femicide?
Anita vraagt de vrouwen of ze het begrip femicide kennen. De antwoorden lopen uiteen. Sommigen denken dat het uitsluitend gaat om de moord op een vrouw door haar partner; anderen kennen het als moord omdat iemand vrouw is. Het begrip wordt concreter wanneer de vrouwen recente voorbeelden noemen:
- De moord op Lisa in Nederland.
- Kunstprojecten die slachtoffers herdenken, zoals de tunnel in Brabant met portretten van vrouwen.
- De iconische schoeneninstallaties in Turkije ter nagedachtenis aan slachtoffers van femicide.
Wanneer Anita het schokkende cijfer deelt dat in Nederland elke acht dagen een vrouw wordt gedood, is de groep geshockeerd. Het onderwerp raakt diep.
Persoonlijke ervaringen en internationale perspectieven
Er ontstaat een open gesprek over hoe femicide en huiselijk geweld in verschillende landen voorkomen. Anita deelt een persoonlijk verhaal over huiselijk geweld dat zij zelf heeft meegemaakt. Dit nodigt de vrouwen uit om eigen ervaringen of verhalen van vriendinnen te delen. Vaak beginnen zulke gebeurtenissen ‘klein’, maar met grote impact.
De vraag rijst: Waarom gebeurt dit?
Er wordt gesproken over agressie, emotionele ontwikkeling en het gebrek aan ruimte voor mannen om gevoelens te uiten. Het is vaak niet aangeleerd en dat heeft gevolgen voor hun omgeving.
Mannenemancipatie: een nieuw begrip
Anita introduceert het woord mannenemancipatie. Voor veel vrouwen is dit een nieuw begrip, maar het maakt direct indruk. Ze bespreken hoe ook mannen vast kunnen zitten in strikte genderrollen: altijd sterk moeten zijn, geen verdriet mogen tonen, de kostwinner moeten zijn,macho gedrag moeten vertonen. Deze rollen creëren druk die soms omslaat in frustratie of agressie.
Waar begint verandering? In de opvoeding
Anita stelt de vraag: Hoe kunnen wij bijdragen aan verandering?
De vrouwen reageren eensgezind: het begint in de opvoeding.
- Leer jongens om zacht te zijn, emoties te tonen en respectvol met anderen om te gaan.
- Doorbreek stigma’s: laat jongens dansen en meisjes voetballen.
Een deelnemer vertelt trots over een Arabisch meisje uit haar omgeving dat van haar moeder wél op voetbal mag. Zo’n kleine verandering voelt als een grote stap vooruit.
Terug naar het creatieve werk
Na deze intensieve uitwisseling wordt het weer even stil. De aandacht verschuift vanzelf terug naar het kleien. Vrouwen stellen technische vragen en Anita beantwoordt ze met aandacht en enthousiasme. Later komt het gesprek, bijna vanzelfsprekend, opnieuw terug op het thema. Een teken dat het dieper heeft geraakt. En daarom werken deze kleidialogen van Anita zo goed. Het bied een veilige plek waar vrouwen komen om zich bezig te houden met hun hobby, ze leren de taal en andere mensen kennen en er wordt op een laagdrempelige manier belangrijke onderwerpen aangeknoopt.
